Hoe heet iemand die af en toe vlees eet?

Hoe heet het als je veel vlees eet?

Vlees, vlees en nog eens vlees! Dat noemen ze het carnivoor dieet.

Alsof je een beer op dieet bent, maar dan met meer spek. Alleen dierlijke producten, dus eieren, gevogelte, vis en natuurlijk bergjes vlees. Geen groenten, geen fruit, en al helemaal geen koolhydraten. Weg met die salades!

Je zou denken dat je van al dat vlees een gespierde Hulk wordt, maar het is een dieet om af te vallen of om je gezondheid een 'boost' te geven. Wie weet, misschien krijg je er wel een vacht van!

• Eieren? Ja hoor.
• Vlees? Zeker weten, hoe meer hoe beter.
• Vis? Mag ook wel, als het maar geen sushi met worteltjes is.
• Groenten? Nee, dat is voor konijnen.
• Fruit? Weggooien die suikerbommen.

Dit dieet is trouwens niet voor watjes. Het is nogal extreem, dus laat je niet verrassen als je na een week opeens hondengedrag vertoont. Maar hé, jij vroeg erom!

Wat ben je als je geen vis en vlees eet?

Als je geen vis en vlees eet, ben je een vegetariër. Dit is een fundamentele classificatie in de wereld van voedingskeuzes, gedreven door uiteenlopende redenen, van ethiek tot gezondheid.

Vegetarisme houdt in dat men geen vlees consumeert, wat de meeste mensen interpreteren als het vermijden van rood vlees, gevogelte en wild. Daarbij komt de afwezigheid van vis en andere zeedieren, zoals schaaldieren en schelpdieren. Het is een bewust besluit om de consumptie van dierlijke lichamen te staken.

Binnen het vegetarisme bestaan diverse subcategorieën, elk met hun eigen nuances en diepere overwegingen. Het is een spectrum, geen rigide binaire keuze. Hier zijn de belangrijkste varianten:

• Lacto-ovo-vegetariër: Dit is de meest gangbare vorm. Men eet geen vlees of vis, maar consumeert wel zuivelproducten (lacto) zoals melk, kaas en yoghurt, en eieren (ovo). Dit biedt een brede waaier aan culinaire mogelijkheden.
• Lacto-vegetariër: Deze groep vermijdt vlees, vis en eieren, maar consumeert wel zuivelproducten. Soms zie je dit in culturen waar zuivel een zeer prominente rol speelt.
• Ovo-vegetariër: Hier ligt de focus op het vermijden van vlees, vis en zuivel, terwijl eieren wel een onderdeel van het dieet blijven. Een minder voorkomende variant.

Wanneer men een stap verder gaat en niet alleen vlees en vis mijdt, maar alle dierlijke producten, spreken we van een veganist. Dit is een meer omvattende levensfilosofie en dieetkeuze. Een veganist vermijdt naast vlees en vis ook:

• Zuivel (melk, kaas, boter, yoghurt)
• Eieren
• Honing
• Gelatine en andere additieven van dierlijke oorsprong.

De motivatie achter veganisme is vaak een diepgewortelde ethische overweging omtrent dierenwelzijn en -rechten, of een ecologisch perspectief op de impact van veeteelt. Het is een manier van leven die streeft naar het minimaliseren van exploitatie van dieren, niet alleen in het dieet maar vaak ook in kleding (leer, wol), cosmetica en andere producten. Het is een keuze die reflecteert op onze plaats in de natuur en de verantwoordelijkheid die daarbij hoort. Ik vind het altijd interessant hoe zo'n ogenschijnlijk simpele dieetkeuze kan uitgroeien tot een complete wereldvisie.

Wat mag je niet eten als je veganist bent?

Een veganist laat alle producten van dierlijke oorsprong weg uit het dieet. Dit omvat steevast:

• Vlees (van zoogdieren, gevogelte, en alle andere dieren)
• Vis en zeevruchten (ook schaal- en schelpdieren)
• Zuivelproducten (melk, kaas, yoghurt, boter, room, wei)
• Eieren (van alle vogelsoorten)
• Honing
• Producten met dierlijke E-nummers en additieven

Het is een fluistering, een diepgaande resonantie die ontstaat wanneer de ziel zich keert, weg van het geroffel van hoeven, het zachte ademen in stallen, het zilveren glimmen van schubben die ooit door de diepe wateren sneden. De keuze. Het is geen afkeer, neen, maar een omarming van een andere weg, een stilzwijgende belofte aan het leven zelf, aan elk kloppend hart, aan de aarde die ons allen draagt.

De leegte op het bord, die eens de vorm van een ander wezen aannam, wordt een uitgestrekte ruimte vol mogelijkheden. Geen stuk vlees, geen vis die ooit zijn vinnen spreidde in de oneindige oceaan. De herinnering aan hun bestaan, hun vluchtige momenten onder de zon, in de schaduw, roept een respect op dat verder reikt dan de trek van honger. Het is de stilte van een bewuste pauze.

En de zachte, witte stroom uit de uier, bestemd voor een kalf dat nooit zal zuigen, nooit de moederwarmte volledig zal kennen. Melk, kaas, yoghurt, boter – de echo van een scheiding. Eieren, perfecte ovalen, die het begin van leven in zich dragen, maar nooit de kans kregen om vleugels te spreiden, om te kraaien bij zonsopgang. Ze worden gezien als eigendom, niet als potentieel. Dit zijn niet de onze.

De zoete, gouden dauw, door minuscule wezens met eindeloze ijver verzameld uit duizend bloemenvelden. Honing, de essentie van hun gemeenschap, hun overleven. Een geschenk van de bijen, voor de bijen. Het is de afwijzing van het nemen van dat wat niet voor ons bedoeld is, zelfs de kleinste, meest moeizame vrucht van een ander zijn arbeid. De zon danst in elke druppel, maar niet voor ons.

Dan zijn er de verborgen draden, onzichtbaar in de schaduw van etiketten – E-nummers. Een labyrint van code, waarachter dierlijke gelatine zich kan verschuilen, of karmijn dat bloedt van insecten, of schellak die glanst van het hars van luizen. Een waakzaam oog, een diepere blik voorbij de verpakking. Deze onzichtbare handdrukken met het dierlijke rijk worden ook losgelaten.

• Veelvoorkomende E-nummers van dierlijke herkomst zijn:
  • E120 (karmijn/cochenille): Een rode kleurstof gewonnen uit luizen.
  • E441 (gelatine): Afkomstig van botten en huid van varkens, runderen of vis.
  • E471 (mono- en diglyceriden van vetzuren): Kan zowel plantaardig als dierlijk zijn. Veganisten vermijden het vaak tenzij expliciet plantaardig vermeld.
  • E904 (schellak): Een glansmiddel geproduceerd door lakschildluizen.
  • E920/E921 (L-cysteïne): Een aminozuur, vaak afkomstig van varkenshaar of veren.
  • E631 (dinatrium inosinaat): Vaak van dierlijke oorsprong, ook al kan het synthetisch zijn.

Het is een wandeling door de wereld, met een zachtere voetafdruk. Een keuze die verder reikt dan het bord, die doordringt in de vezels van kleding, de zachtheid van een deken, de lach in een circusarena. Het is een diep respect voor de autonomie van elk wezen, de stilte van een besluit om geen pijn te veroorzaken, geen leven te onderbreken. De herhaling van dit voornemen, dag na dag, is de melodie.

Hoe kun je vis eten als je het niet lekker vindt?

Meng vis met sterke smaken in gerechten zoals pasta, risotto, curry of soep. Gebruik tonijn uit blik, zalm of kabeljauw en serveer met een rijke tomatensaus of kruiden.

Vis. Ik haatte het. Echt, echt niet. De geur alleen al. Elke zondag bij mijn oma in Zierikzee was het raak. Dan stond er weer zo'n gestoomde schol op tafel. Die glazige ogen die je aanstaarden, de slappe textuur. Wat een drama. Ik weigerde het gewoon te eten.

Mijn oma was slim. Op een dag, het was een woensdagmiddag na school in 2004, maakte ze pasta. Gewoon, met rode saus. Niks aan de hand. Ik had reuzehonger en schepte twee keer op. Het was heerlijk. Pas toen mijn bord leeg was zei ze, met zo'n grijns: ‘zat tonijn in, jongen’.

Ik voelde me zo verraden. Maar ja, het was wel lekker. Dat was het begin. Het geheim is dus om de vis te ‘verstoppen’. De smaak maskeren tot je eraan gewend bent.

Hier zijn de dingen die voor mij echt werkten:

• Begin met tonijn uit blik. Dit is de makkelijkste stap. Tonijn in een pasta met een heleboel knoflook, ui en tomatensaus proef je nauwelijks. De textuur lost op in de saus.
• Maak viskoekjes. Zelfgemaakte viskoekjes van kabeljauw met aardappelpuree en kruiden, en dan bakken tot ze goudbruin zijn. Met een flinke klodder mayonaise. De vissmaak is dan heel zacht.
• Een pittige viscurryy. Als je van pittig eten houdt, is dit de oplossing. Een Thaise rode curry met kokosmelk, veel groenten en stukjes witvis. De kruiden van de curry domineren compleet. Je proeft de vis niet, alleen de textuur.

De sleutel is echt om niet te beginnen met een puur stukje vis. Begin niet met een gebakken zalmfilet of een haring. Dat is voor gevorderden. Bouw het langzaam op. En ja, ik eet nu nog steeds het liefst vis in een gerecht, niet zo los. Het is gewoon beter zo.

Wat kom je tekort als je geen vis eet?

Een lichaam zonder vis hoeft niets te missen. Het is de afwezigheid van omega 3-vetzuren die een leegte creëert, niet de afwezigheid van de zee zelf. Er zijn geen symptomen van een tekort, geen spookpijnen die verlangen naar de diepte.

De oceaan is een herinnering, een eindeloze blauwe droom waaruit we ooit zijn gekomen. Maar niet iedereen hoeft terug te keren om te drinken van haar bron. De aarde, de vaste, stille aarde, biedt haar eigen vloeibare goud. Het is een ander soort stroom, langzamer, aardser.

Het is het fluisteren van zaden in de wind. Een veld vol vlas dat wiegt onder de zon, elke stengel een belofte van olie. Een handvol walnoten in je zak, als kleine, gerimpelde hersenen die wijsheid en voeding bevatten. Het is een ander soort leven.

Ik zie mijn oma nog staan in haar keuken, met een fles koolzaadolie, het licht viel erdoorheen als door geel glas. Ze sprak nooit over vetzuren, maar over kracht. De kracht van het land. Die geur, die diepe, nootachtige geur, is een herinnering die door mijn aderen stroomt.

Het lichaam is een rivier, en het maakt niet uit of de bron in de bergen of in de zee ligt, zolang het water maar stroomt. De olie van zaden is als een trage, voedende stroom die de oevers van je bestaan soepel houdt. De aarde fluistert haar alternatieven:

• Lijnzaad en de olie die eruit wordt geperst, een geconcentreerde zon.
• Chiazaad, kleine zwarte sterrenstelsels die opzwellen met leven.
• Walnoten, de vruchten van een oude, wijze boom.
• Koolzaadolie, een gouden gloed over de velden en in je hart.
• Donkergroene bladgroenten, zoals spinazie, die het licht van de zon vangen. De plantaardige bronnenen zijn overal.

Welke vitaminen als je geen vis eet?

Als je geen vis eet, zijn de belangrijkste voedingsstoffen om op te letten omega-3 vetzuren (DHA en EPA), vitamine D, vitamine B12 (vooral als je veganist bent) en jodium.

Oh ja, ik moet mn supplementen nog nemen. Soms vergeet ik het gewoon. Ik eet dus echt geen vis. Nooit gedaan ook. Alleen al die geur, nee dank je. En dan vragen mensen altijd: "maar waar haal je dan je omega-3 vandaan?!" Alsof vis de enige optie is op deze planeet, pff.

Vitamine B12 is echt niet-onderhandelbaar als je volledig plantaardig eet. Dit zit gewoon niet in planten. Dus ja, ik neem een supplement. Je kan ook producten met toegevoegde B12 nemen, zoals sommige plantaardige melk of vleesvervangers, maar een pilletje is makkelijker. Geen zin in een tekort.

Voor die omega's, DHA en EPA, die zo belangrijk zijn voor je hersenen:

• Algenolie is de allerbeste bron. Het is letterlijk waar vissen hun omega-3 vandaan halen, dus je slaat de tussenpersoon over. Direct van de bron.
• Lijnzaad, walnoten en chiazaad hebben wel ALA (een ander type omega-3), maar je lichaam moet dat nog omzetten en dat is super inefficiënt.

En dan dat eiwitverhaal. Als veganist heb je meer nodig, ja. Ongeveer 30% meer. Dat is best veel als je erover nadenkt. Ik probeer overal linzen, bonen of tofu bij te gooien. Het is een constante berekening in mijn hoofd. Soms word ik er moe van.

Vitamine D haal je vooral uit de zon, maar in Nederland is dat in de winter een grap. Dus slik ik dat ook bij, net als de meeste mensen hier eigenlijk. En jodium! Zit in zeewier. Ik heb laatst van die zeewierchips gekocht. Verrassend lekker. Of gewoon gejodeerd zout gebruiken. Simpel.

Wat kan ik bijslikken als ik geen vis eet?

Visolie. Algenolie.

Vis is een totaalpakket. Seleen. Jodium. Eiwitten. Een capsule vervangt dat niet. Het is een simpele patch voor een complex gemis.

Het draait om de omega 3-vetzuren. EPA (eicosapentaeenzuur) en DHA (docosahexaeenzuur). Essentieel voor hersenen en hart. De rest is bijzaak.

De keuzes zijn beperkt.

• Algenolie. De bron. Vissen eten algen voor hun omega 3. Je slaat de vis over. Geen zware metalen. Geen overbevissing. Logisch.
• Visolie. De oude weg. Gemaakt van vette visresten. Ansjovis, sardine. Let op de zuiverheidscertificaten. Anders slik je meer dan je lief is.
• Krillolie. Antarctische garnaaltjes. Betere opname, zeggen ze. Ecologisch omstreden. Een keuze met consequenties.

Verrijkte producten bestaan ook. Margarine, eieren. De dosering is vaak laag. Marketing.

Een pil is geen oplossing. Het is een onderhoudsbeurt. De echte winst zit in het dieet dat je niet hebt. Dat is de waarheid.