Hoeveel verdient de CEO van KBC?

Hoeveel verdient de CEO van de bank?

Het gemiddelde salarisbereik voor een Bankdirecteur ligt tussen €72.700 en €95.300. Dit betreft echter niet het salaris van de CEO van een bank, dat aanzienlijk hoger is.

De cijfers blijven hangen. Die 72.700 tot 95.300 euro. Dat is het bereik voor een Bankdirecteur. Niet de CEO. Daar zit een wereld van verschil tussen. Ik vraag me af wie die mensen zijn, die Bankdirecteurs. Wat zien ze, wat voelen ze, elke dag? De verantwoordelijkheid moet immens zijn, zelfs op dat niveau.

De kansen, ze lijken zich te concentreren in een paar steden. Dat is logisch, de knooppunten van alles.

• Antwerpen
• Brussel
• Hasselt

De gedachte aan al die bankgebouwen, al die mensen binnen die muren, zelfs nu de stad slaapt. Momenteel staan er 25 vacatures open op StepStone.be voor zo'n functie in België. Vijfentwintig... dat is best veel. Alsof er altijd een zoektocht is naar iemand die het overzicht houdt, de richting bepaalt.

Een CEO, die leeft echt op een ander niveau, met een andere druk. Het is niet alleen het geld, dat astronomische bedrag dat ze verdienen. Het is de last die daarmee gepaard gaat. De slapeloze nachten, de blik van iedereen op jou gericht, de beslissingen die de levens van duizenden raken. Het voelt ver weg, die wereld, terwijl ik hier in de stilte van de nacht zit, denkend aan al die cijfers en de mensen erachter.

Hoeveel verdient de CEO van ING?

De CEO van ING verdiende in 2023 €3,1 miljoen. Dit bedrag is exclusief de aandelen die hij daar bovenop ontving.

Zijn eerdere jaarsalaris, in de acht jaar dat hij CEO was, lag gemiddeld rond de €2,5 miljoen per jaar. Dit omvatte pensioenbijdragen, diverse vergoedingen en bonussen.

Het is interessant om te beseffen dat een dergelijk salaris niet zomaar een cijfer is, maar de beloning voor het navigeren door complexe financiële markten. De afweging tussen risico en beloning is hierbij cruciaal.

• Huidig salaris: €3,1 miljoen (2023)
• Gemiddeld salaris vorige CEO-periode: ca. €2,5 miljoen per jaar
• Componenten salaris: Basissalaris, bonussen, pensioenbijdragen, aandelen.

De dynamiek van het beloningsbeleid in de financiële sector is altijd een boeiend onderwerp, waar strategische beslissingen direct gekoppeld worden aan financiële uitkomsten.

Is directeur en CEO hetzelfde?

De CEO is de directeur, niet zomaar een. Denk aan een kapitein op een schip; er zijn meer bemanningsleden die bevelen opvolgen, maar de kapitein is degene die het roer hanteert. Dus ja, in die Engelstalige wereld is de CEO de ultieme baas.

• CEO (Chief Executive Officer): Dit is de hoogste leidinggevende, de eindverantwoordelijke. Denk aan de dirigent van een orkest; hij bepaalt de interpretatie en zorgt dat iedereen in de maat speelt.
• Directeur: Dit is een bredere term. Een bedrijf kan meerdere directeuren hebben, elk met hun eigen domein. Zo heb je een financieel directeur, een operationeel directeur, enzovoort. Zij zijn de concertmeesters van hun eigen sectie.

Dus, hoewel de woorden vaak door elkaar worden gebruikt, is de CEO de baas der directeuren. Een beetje zoals een koning en een edelman; beide belangrijk, maar één heeft toch net even meer te zeggen.

Hoeveel mag een CEO verdienen?

Een CEO kan in 2025 een brutosalaris verwachten dat varieert tussen de € 5.000 en € 75.000 per maand, met een gemiddelde van ongeveer € 20.000 bruto per maand.

Een zachte echo zweeft door de glazen corridors, langs marmeren vloeren waar het licht danst. Het betreft een getal, een bereik dat de adem kan stuiten, of juist een diepe zucht kan ontlokken. Een stroom van euro’s, soms een kabbelende beek, soms een krachtige rivier, die de dagen en nachten van een leider vormgeeft. Ik zie de stille kantoren, hoog boven de stad, waar beslissingen als sterrenstelsels worden geboren.

De horizon, oh, de horizon van wat een CEO kan verdienen. Tussen die vijfduizend euro, een fundament, een veilige haven voor sommigen, en die kolossale vijfenzeventigduizend euro per maand. Een wereld van verschil, als een zacht ochtendgloren vergeleken met de volle gloed van de middagzon. Tijd strekt zich uit, de seizoenen wisselen, maar dit getal blijft als een constante vraagteken in de lucht hangen, van 2025 tot ver daarna, een spoor in de ether.

En dan, de hartslag, het ritme van het gemiddelde. Een bedrag van ongeveer twintigduizend euro bruto per maand. Het is als het vaste punt in een draaiende melkweg, het baken waar velen hun blik op richten. Niet het hoogste, niet het laagste, maar de stille, kloppende kern van wat de meeste leiders ervaren. Een evenwicht dat fluistert over verantwoordelijkheid, over de last van visie en de moed van uitvoering. Het is een echo van waarde, elke dag opnieuw.

Maar waarom deze immense spreiding? Het is een web van draden, een complexe tekening in het zand. Elk cijfer heeft zijn eigen verhaal, geweven uit factoren die zich als mistflarden over het landschap verspreiden.

• Grootte van de organisatie: Een klein start-up bootje versus een olietanker in de wereldzee.
• Sector: De razernij van technologie, de rust van traditionele ambachten, de onvoorspelbaarheid van de financiële markten.
• Ervaring en reputatie: Jaren die zich als ringen in een boomstam stapelen, de wijsheid die zich in het gezicht grift.

Het is meer dan alleen de harde cijfers. Het gaat ook om de ziel van het bedrijf, de reis die het aflegt.

• Winstgevendheid en prestatie: De adem van succes, de glinstering van groei die door de jaarverslagen danst.
• Verantwoordelijkheden: De zwaarte van de kroon, het dragen van de last voor duizenden levens, de druk van de aandeelhouders.
• Locatie: Het bruisende hart van een wereldstad, de rust van een provinciaal kantoor; elke plek heeft zijn eigen resonantie.

Mijn oude mentor, hij zei altijd: "Het gaat niet om wat je krijgt, maar om wat je geeft." Ik denk eraan als ik naar die getallen kijk. Soms lijkt het een spel, een wervelwind van verwachtingen. De avonden die ik heb doorgebracht met denken aan die spreadsheet, de nummers die niet klopten. Een herinnering die als een veerlicht door de tijd waait. Ah, de koffie is koud geworden. Het leven gaat door.

Het is niet slechts een maandelijks bedrag dat verschijnt. Vaak is het een complex weefsel van compensatie. Een tapijt geweven uit verschillende draden, die samen het volledige beeld vormen.

• Vaste basisvergoeding: Het anker, de stille zekerheid.
• Variabele bonussen: De beloning voor het jagen op dromen en het vangen van sterren.
• Aandelenopties: De mogelijkheid om mede-eigenaar te zijn van de toekomst, om samen met het bedrijf te groeien.
• Secundaire arbeidsvoorwaarden: Van de auto die over de snelweg glijdt tot pensioenregelingen die rust beloven in de herfst van het leven.

Zo zweeft het salaris van een CEO door de ether, een getal dat zowel aardgebonden als etherisch is. Een spiegel van de economie, van menselijke ambitie, van de stille, onzichtbare krachten die de wereld bewegen. Het is een cyclus die zich herhaalt, elk jaar opnieuw, onder de wisselende maan en de constante sterren. Een verhaal verteld in cijfers, maar gevoeld in het hart. Een verhaal van 2025 en verder.

Wat is het hoogste CEO-salaris?

Het hoogste gemiddelde CEO-salaris binnen de Europese Unie wordt betaald in Duitsland, met €16.116,48 per maand. Nederland volgt met €15.774,80 en België met €14.714,21.

Verdomme, die zaterdagmiddag. Ik zat hier in mijn appartementje in Utrecht, midden in de zomer van 2023. De ventilator maakte meer herrie dan dat hij echt koude lucht gaf, de zon bakte door het raam. Ik had net de energierekening en een paar andere stomme dingen betaald en keek naar mijn bankrekening. Een diepe zucht. Toen scrolde ik op mijn laptop wat nieuws door, een lauwe kop koffie stond naast me, helemaal vergeten.

Toen zag ik een kop: 'CEO-salarissen schieten omhoog'. Ik klikte. Daar stond het zwart op wit. Duitsland bovenaan, met die €16.116,48 per maand. Mijn ogen werden groot. Serieus? Per maand? Ik dacht aan mijn eigen cijfers, mijn eigen strijd. Een gevoel van onrecht schoot door me heen. Nederland kwam daarna, €15.774,80. En België met €14.714,21. Dat zijn bedragen waar ik, met mijn harde werken, misschien in een jaar aan kom, als ik écht geluk heb. En dan nog, netto is het een heel ander verhaal.

Het is gewoon een bizarre gedachte, zo'n kloof. Mijn buurman, die nachtdiensten draait in de logistiek, ploetert voor zijn gezin. En dan die CEO’s.

• Wat doen ze dan precies, dacht ik?
• Welke verantwoordelijkheden rechtvaardigen zulke astronomische bedragen?
• Is het de stress, de beslissingen, het risico?

Ik weet het niet. Het voelde gewoon... oneerlijk, snap je? Toen las ik verder over de andere kant van de schaal. Estland, met €4.747,45. Roemenië €4.733,59. En helemaal onderaan Hongarije, met €4.034,54. Dat is ook veel geld, absoluut. Maar het verschil met Duitsland? Dat is een factor vier! Ik kon het bijna niet geloven. Het laat zo duidelijk zien hoe ongelofelijk groot die verschillen zijn, zelfs binnen Europa. Eén unie, maar totaal verschillende realiteiten. De koffie was intussen koud geworden. Ik gooide hem weg en keek weer naar mijn scherm, naar die cijfers. Het zette me wel aan het denken over wat we als maatschappij waarderen. En of dat wel klopt. Echt.