Wie betaalt schade aan een bedrijfswagen?

7 maanden geleden 48 weergaven

Wie betaalt schade aan de bedrijfswagen? De werkgever, als eigenaar, draagt initieel de kosten. Echter, de werkgever heeft de mogelijkheid deze schade door te berekenen aan jou als bestuurder. Dit is afhankelijk van de specifieke omstandigheden en de gemaakte afspraken over het gebruik van de firmagen. Duidelijke voorwaarden voorkomen verrassingen.

Reactie 0 vind-ik-leuks

Misschien wil je dit ook vragen?Meer

Wie betaalt bedrijfswagenschade en welke verzekering dekt dit?

Nou, dat is best een ding, zo'n bedrijfswagen die beschadigd raakt. Ik weet nog wel van vroeger, toen ik bij dat kleine bouwbedrijf werkte in Eindhoven, daar was er ook zo'n gevalletje met een busje dat een paaltje raakte. Dat was dan wel een kleintje, een kras eigenlijk.

Maar wie dat precies betaalt, dat hangt echt van de situatie af. De eerste die ze in de gaten krijgen is natuurlijk de zaak, want het is hun eigendom hè. Dus de baas, die moet eerst lappen. Dat is logisch, toch.

En dan komt het, die baas kan dat dus ook weer op jou als chauffeur gaan verhalen. Zeker als je een beetje onvoorzichtig bent geweest. Dat hebben ze ook wel eens gedaan bij die baas van me, dat hij zei "jij reed, dus jij betaalt de reparatie van die deuk."

Gelukkig hadden we toen een soort van cascoverzekering via het bedrijf, die nam het grootste deel wel op zich. Maar je moest wel opletten, want als het echt jouw schuld was, dan kon je alsnog een eigen risico betalen. Een paar honderd euro, dat deed wel even pijn hoor.

Dus ja, de werkgever betaalt eerst, maar de kans dat het uiteindelijk bij jou terechtkomt, die is best wel groot. Het ligt eraan hoe dat soort dingen zijn vastgelegd in je contract en hoe de verzekering van de zaak in elkaar steekt. Goed checken dus, voordat je gas geeft.

Wie betaalt de franchise van een bedrijfswagen?

De werkgever berekent doorgaans de franchise of een afgesproken forfaitair bedrag door aan de werknemer.

Pff, bedrijfswagen. Klinkt zo makkelijk, maar als er dan iets gebeurt met die wagen... Dan zit je. Franchise. Dat is toch dat deel van de schade dat je zelf betaalt? Net als bij mijn zorgverzekering, daar heb ik ook zo'n eigen risico. Elk jaar weer. Maar dit gaat om schade aan die auto. Waarom zou ik dat betalen? Het is toch een bedrijfseigendom? Nou ja, de werkgever mag de schade gewoon op mij verhalen, dat is wettelijk geregeld, via artikel 7:661 van het Burgerlijk Wetboek. Maar meestal wordt het niet zo'n drama, hoor.

Mijn werkgever doet dat dus. Die kosten, die franchise, die schuiven ze door. Of we hebben een vast bedrag afgesproken, een soort forfaitair bedrag. Dat vind ik eigenlijk wel fijner, dan weet je waar je aan toe bent. Geen verrassingen. Ik moet echt eens die papieren van mijn auto erbij pakken. Of stond dat in mijn arbeidsovereenkomst?

Die keer dat ik bijna die paal raakte op de parkeerplaats. Zweten! Gelukkig nét op tijd. Maar als het wel was gebeurd, dan was het mijn portemonnee geweest voor die franchise. Dat is gewoon logisch, vind ik ergens. Als ik zelf een fout maak, ja, dan sta ik ervoor.

Wat zijn de regels dan precies? Want er is een verschil tussen per ongeluk en... tja, echt stom.

Schuld of nalatigheid: Als de schade komt door mijn fout of nalatigheid, dan betaal ik de franchise. Dat is helder. Je bent dan verantwoordelijk.
Geen schuld: Soms is de werkgever coulanter als ik er echt niets aan kon doen, bijvoorbeeld als iemand anders mij aanrijdt en doorrijdt. Maar zelfs dan, vaak moet je toch die franchise afrekenen. De verzekering van de werkgever betaalt de rest.
Grove nalatigheid: Dit is wel eng. Als ik écht grove fouten maak, zoals rijden met drank op of de auto met opzet beschadigen, dan kan de werkgever alle schade op mij verhalen, niet alleen die franchise. Dat is wel een dingetje. Collega Jan parkeerde zijn auto een tijdje terug midden op een zebrapad om even koffie te halen. Echt bizar. Kreeg een flinke rekening, niet alleen die franchise.

Het is vooral een kwestie van afspraken. Die staan altijd ergens zwart op wit.

Arbeidsovereenkomst: Hierin staat vaak een clausule over het gebruik van de bedrijfswagen en de verantwoordelijkheden bij schade.
Bedrijfswagenreglement: Veel bedrijven hebben een apart reglement. Daarin staan alle details over de franchise, hoe te handelen bij schade, wie wat betaalt. Ik heb er vluchtig doorheen gebladerd toen ik startte, maar alles alweer vergeten.
Leasecontract: Indirect, want dit is tussen de werkgever en de leasemaatschappij. Maar de voorwaarden daarin bepalen wel de hoogte van de franchise, en die wordt dan weer doorberekend aan mij.

Die franchise, die is vaak zo tussen de €250 en €500. Soms meer, soms minder. Hangt af van de verzekeringspolis en de specifieke afspraken van het bedrijf. Die auto is fijn, maar het is geen speelgoed. Gewoon voorzichtig zijn, dan is er niks aan de hand. Scheelt weer gedoe. En geld. Ik heb die centen liever voor iets leuks, eerlijk gezegd. Een nieuwe game bijvoorbeeld.

Wat als schade hoger is dan franchise?

Indien de schade het franchisebedrag overstijgt, vergoedt de verzekeraar de volledige schade. Is de schade lager dan de franchise, dan is er geen uitkering.

Het is van wezenlijk belang om de franchise (ook wel vrijstelling genoemd) niet te verwarren met het eigen risico. Een franchise is een drempelbedrag. Ga je eroverheen, dan wordt de volledige schade gedekt. Een eigen risico is een vast bedrag dat altijd van de schadevergoeding wordt afgetrokken, ongeacht de hoogte ervan.

De franchise is in essentie een binaire poortwachter: ja of nee, er is geen middenweg. Het is een financiële Rubicon; eenmaal overgestoken, verandert de uitkomst volledig.

Schade: € 500 / Franchise: € 250 -> Uitkering: € 500.
Schade: € 249 / Franchise: € 250 -> Uitkering: € 0.

Waarom dit systeem? Het is een mechanisme om kleine, administratief zware claims te ontmoedigen. Verzekeraars willen zich niet bezighouden met elk krasje. Het filtert de 'ruis' uit het systeem, de kleine ongemakken van het dagelijks leven die we in principe zelf kunnen dragen.

Mijn oude polis voor de wagen had zo'n 'Engelse franchise' van 300 euro. Een lelijke kras van 290 euro was volledig voor mijn rekening. Een paar maanden later een deuk van 350 euro, en die werd integraal vergoed. Het voelt contra-intuïtief, maar de logica is puur economisch en gericht op efficiëntie.

Wat als schade lager is dan franchise?

Wanneer schade lager is dan de Engelse franchise, betaalt de verzekering niets. U betaalt de volledige schade zelf. De verzekering komt pas tussenbeide en vergoedt het hele bedrag als de schade de vastgestelde drempel overschrijdt.

Man, ik kan me die vervelende avond in april nog zo goed herinneren. Het was net na zessen, de avondzon hing laag boven de Hamerstraat in Amsterdam-Noord. Ik had net mijn boodschappen ingeladen bij de Albert Heijn op het Gedempt Hamerkanaal. Dacht ik. Ik wilde net wegrijden, stapte in mijn vertrouwde Volkswagen Golf uit 2018, en mijn oog viel op die schaafwond op de rechter achterdeur. Een lelijke, diepe kras. Mijn hart zonk echt even in mijn schoenen. Geen briefje, niks. Gewoon een grote, stomme kras.

Mijn eerste gedachte was: verzekering! Gelukkig ben ik all-risk verzekerd. Thuis heb ik meteen die polis erbij gepakt, zo'n stapel papierwerk waar je moedeloos van wordt, en ben gaan bellen. De dame aan de telefoon was vriendelijk hoor, maar haar uitleg... die kwam hard aan. Ze begon over een Engelse franchise, een term die ik toen nog nooit had gehoord. Ik snapte er niks van, werd er een beetje boos van eigenlijk. Een kras is toch schade? Waar ben ik dan voor verzekerd, vraag ik je.

Ze legde uit dat ik een Engelse franchise van €500 had. Dat betekent dus dat ik alles zelf betaal als de schade onder dat bedrag blijft. Maar áls de schade er overheen gaat, bijvoorbeeld €600, dan betalen zij wel de hele €600. Niet alleen het deel boven de €500. Heel apart vond ik dat. Ze noemde het een 'drempel'. Ik liet er die week een taxatie op los, een hersteller uit Purmerend heeft ernaar gekeken. Het verhelpen van die kras, met spuiten en al, zou €380 kosten. Een klap in mijn gezicht, weer.

Dus daar stond ik dan. Schade €380, franchise €500. Dat betekende: zelf betalen. Ik heb er nog dagen over nagedacht, hoor. Had ik een andere verzekering moeten kiezen? Achteraf is het makkelijk praten, natuurlijk. Maar op dat moment voelde ik me echt genaaid. Die kras op mijn donkerblauwe Golf glimt nog steeds als de zon erop staat. Ik had het geld wel, maar het voelde zo onnodig. Ik betaal toch premie voor dit soort dingen? Nu weet ik beter. Sinds die keer check ik altijd de polisvoorwaarden op dit soort details, let ik veel beter op die 'kleine lettertjes'.